U bent hier: Home » Hondse artikelen » Fun pages » Blog 2009
Print deze pagina

Blog 2009

30-12-2009

Nog één dagje en dan is het alweer zover. Alweer een jaar voorbij gevlogen. Zo kijk je uit naar de eeuwwisseling en zo is dat ineens alweer tien jaar geleden .
Maar goed, op deze dag is het dan tijd om het jaar te overdenken, of zeg maar in het kort een jaaroverzicht te maken en dan moeten concluderen of het jaar goed of slecht was.

Globaal gezien lijkt het jaar op dierengebied van teleurstellingen, zorgen en verdriet aan elkaar te hangen. Tedjes pupje die vlak na zijn geboorte overleed en het leegblijven van Tedje later in het jaar.
Zorgen om Estrella en Sjors en het altijd toch nog onverwachte afscheid van Mucho.  
Echt allemaal heel erg

Tussendoor overleden ook mijn prachtige Franse Hangoor konijnen. Van Fay, de laatste namen we voor 14 dagen geleden afscheid. Zij was het oudst geworden van allemaal....2,5 jaar. Einde konijnenhobby, want hier zie ik geen humor in. 

Gelukkig gebeurden er ook nog wel positieve dingen. Schreef ik vorig jaar om deze tijd dat Mucho en Dusty allebei een extra oliebol kregen omdat de kans groot was dat ze er dit jaar niet meer bij zouden zijn. Dusty hobbelt ondertussen nog vrolijk rond.
Vorig jaar werd ze ineens echt oud, maar zoals haar dat overviel, stabiliseerde dat ook weer en eigenlijk is ze nu heel stabiel. Eet goed, drinkt goed, slaapt veel natuurlijk en bijt je nog steeds keihard in je vinges als ze wat te eten van je aanpakt. Wil mee naar het bos om daar in haar tempo en haar beleving een flinke ronde te lopen. In werkelijkheid zou ik dezelfde ronde met een jonge hond in een kwartiertje rondstappen. Maar gut, ze wordt er helemaal blij van en op deze manier gaan we hopenlijk met weinig problemen naar haar dertiende verjaardag toehobbelen.

Broer,Heather en Groovy werden in december 9 jaar. Is dat zo bijzonder? nou ja, officiëel niet echt natuurlijk, we zijn ge (ver) wend met het idee dat honden "gewoon" 9 worden. Maar als je dan weet dat volgens mij op 1 hond na alle honden waarmee Broer "in strijd" is geweest op show ondertussen overleden zijn, waarvan 3 dit jaar, dan geeft dat toch ineens een heel ander tintje aan zo'n verjaardag.

Angels' showcarriëre ging wat moeizaam van start, maar vanaf de nazomer gaat het toch best wel naar wens en waarschijnlijk gaat het helemaal goed komen met onze kleine .
Mijn operatie in juli hakte er hier ook wel in. Vlak na de operatie wat lastig allemaal natuurlijk, kon weinig doen, dus alle honden liepen weer vachtachterstanden op, maar met borstel, schaar en tondeuse hebben we dat wel op kunnen lossen.

Op zakelijk gebied hadden we ook niet te klagen, met regelmaat liep de hoeveelheid werk de spuigaten uit, maar met het oog op de economische crisis konden we daar meestal alleen maar blij mee zijn.

Verder zijn we er allemaal nog, in goede gezondheid, dus al met al denk ik te moeten concluderen dat 2009 geen topjaar was, maar nou ook niet dat je zegt...gum die maar uit.


Morgen dus maar weer aan de oliebollen en de champagne . Tedje aan de slaappil, want die vind het geknal de laatste jaren maar niks en om te voorkomen dat anderen ook gaan denken dat die 1,5 knal die je hier hoort eng is krijgt ze wat om bij weg te suffen.
Ondertussen is hier na een kleine week drabstampen weer een mooi laagje nieuwe sneeuw gevallen en lag vanmorgen na een partijtje sneeuwrollen en gooien de hele hal en keuken weer vol met sneeuwballetjes.


Nog wensjes voor 2010..tuurlijk....in willekeurige volgorde

Een titeltje voor Angels, een nestje van Angels, een nestje van Tedje, wat klussen in huis klaren, allemaal straks weer gezond richting 2011 hobbelen....en de jackpot van de staatsloterij winnen natuurlijk.  

Prettige jaarwisseling allemaal

 

20-12-2009

Brrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr  


Koud hé! Wat een LOL . Ze kunnen mij nog meer vertellen maar in ieder geval voor onze honden is dit HET weer. Vanaf dat de temperaturen richting vriespunt gingen werden ze al dol. Angels staat om 7 uur smorgens al te wippen en te kirren van "hup, deur open, dan kunnen we naar buiten".

In het weekend doet ze dit tegenwoordig om 5 uur, in de hoop dat we naar een show gaan.
Maar zelfs deze muts, die met regen met geen stok naar buiten is te rammen loopt, ligt en speelt nu in de sneeuw. Hoe harder het sneeuwt en hoe harder het erbij waait des te beter.
Ze is er dus niet alleen in want op Dusty na zijn ze allemaal dol. Zit de meidendeur even dicht omdat Broer ook naar buiten wil, dan is het piepen, janken, zaniken geblazen i.p.v. het gebruikelijke dutje wat er anders gedaan wordt. Normaal gaan we zondagsmiddags altijd wandelen met de hele hap, maar nu is het hier (buiten het strooi-en veeggebied ) niet veilig te rijden en dus gaan we maar niet om onnodige risico's te voorkomen.Daarbij is het momenteel echt niet lekker om buiten te zijn. Stuifsneeuw met een stevige wind erbij, brrrrr.
Maarja, vertel dat die drijvertjes maar die de adrenaline al wat hoog hebben zitten alleen al van het weer en dan ook nog het idee hebben van "we gaan zo naar het bos" die dus bij eidere beweging van je grote teen er zo bij staan.   De sneeuw levert natuurlijk altijd prachtige landschapsplaatjes op, maar qua dieren zijn we altijd meteen weer een illusie armer. Dacht ik dat we grijs met witte honden hadden...blijkt er altijd wit boven wit te zijn.

Zelfde geldt voor de kipsels....


Neemt allemaal niet weg dat er nog wel leuke plaatjes te maken zijn.  

 

Vrijdagavond hadden we de kerstavondwandeling van de KCGNON en ook die was weer zeer geslaagd. Heel apart om in zo'n donker besneeuwd bos te lopen. Groovy en Oesjie vonden het ook wel geslaagd, vooral de wafels met warme kersen en slagroom die achteraf werden uitgedeeld.

Leuk geintje nog van Groovy...... Ik had bij het bos/clubhuis de auto geparkeerd, stop de autosleutels in mijn jaszak, loop verder, onderwijl wat rommelend met de riemen die nog om moesten. Ik hoor wel wat vallen, maar ach, weinig aandacht, want wat moest dat nou zijn. Ik wil weer wat in mijn jaszak stoppen en voel dat ik helemaal geen jaszak meer heb.....en dus ook geen autosleutels... die waren in de 7 á 8 centimeter sneeuw gevallen die er lag. Gelukkig waren we pas een meter of 20 bij de auto vandaan en was de sneeuw zo goed als alleen door ons belopen en konden we zo nog betrekkelijk simpel de sleutels terugvinden. Je kunt dan daarna leuke scenario's gaan bedenken van...what if...als ik niet zo snel had ontdekt dat mijn sleutels weg waren. Sta je daarom 11 uur savonds in het bos

Waarom Groovy hier nou de schuld van krijgt?
Thuisgekomen eerst mijn jas geïnspecteerd want ik had niet eerder gevoeld dat de zak kapot was, laat staan dat die ineens helemaal vergaan was. Inspectie leerde dus dat de binnenzak helemaal aan gort gerukt en getrokken was omdat daar nog wat kruimeltjes koek van de training met Jane in hadden gezeten . Nu vond ik vandeweek Groovy slapend op mijn jas, die was van de wasmachine afgetrild (dacht ik) en (dacht ik) gut wat lief, ze is lekker warm in mijn jas gaan liggen...pfffffff dat was dus gewoon een verberg de schade aktie.
Nu was het afgezien van de leuke wandeling toch al de avond van het jaar. Honden naar buiten, hoera hoera we gaan wandelen, wil ik de achterdeur van de auto opentrekken, breekt me zo het handvat af. Dus toen de dames maar via de voorstoelen in de auto gehesen. Toen maar even het ijs van het raam afkrabben, krab, krab...klats....ijskrabber aan diggels. Viel me al met al dus 100% mee dat het ding nog wel gewoon starte en ons redelijk glijvrij naar het bos heeft gebracht.

Dat Groovy niet echt een warmtekonijn is bleek wel uit het plaatje wat we vanmorgen aantroffen toen wij rond een uur of tien afdaalde. De honden waren al vanaf een uur of 7 buiten aan het rausen en Groovy was er blijkbaar wat moe van geworden en dan wordt het tijd voor een dutje  .

En dan hoogstverbaasd reageren als wij daar staan van...ben jij wel helemaal lekker ofzo


Daarna hebben we haar maar zo neergelegd,

vond ze ook niet onaardig, maar dat hield ze maar een tien minuten vol, toen was ze naar haar idee wel weer voldoende ontdooid.

Het verkeer op de weg en de trein ligt zo'n beetje stil, je stookt je de pieten, het wordt wat lastig waarschijnlijk om de (witte )kerstboodschappen binnen te krijgen, maar al me al brengt de sneeuw toch een hoop lol en pret met zich mee.

12-12-2009 Happy Beursdee to Angels....

....en Bootje en Demi en Sinatra en Silver en Buck en DJ en Trubble en Mazzel.

10-12-2009  Happy Beursdee to Broer, Heather en Groovy.

Deze jongelui zijn vandaag 9 jaar geworden.

9 jaar... ...time flies when you're having fun.

Ik dacht vandeweek ook al  toen in de krant stond dat prinses Amalia 6 jaar geworden was.....t*****ring...is dat kind 6 jaar ..met daarbij mijn herinnering dat ik op de Winner met Broer stond te wachten op het betreden van de erering en dat de keuringen werden stilgelegd omdat het volkslied gespeeld moest worden ter ere van de geboorte van Amalia.

Offcïeel mochten ze al een jaar op de seniorbrokken, maar vooralsnog zijn ze daar nog steeds niet aan toe. Hoewel met sommige kleine dingetjes wel merkbaar is dat ze niet helemaal piep meer zijn kunnen ze nog met gemak alle gekkigheid aan die wij bedenken.
Vanavond maar allemaal aan de taart, op het menu staat een zeer BARF-onverantwoorde pannekoekentaart met duitse bockworsten

en daarachteraan zal ongetwijfeld een ijsje met slagroom komen.

Taartjeseetverslagje...klik hier

 

___________________________________________________________

6-12-2009 Zaikweer

Pffffffffffffffffffff...hoe zeg je dat netjes...wat een zeikweer zeg. Ondanks het zeikweer toch vanmiddag maar aan de wandel gegaan aangezien sommige dus echt niet uit zichzelf naar buiten gaan als het zo regent . Vooral een Heather en een Angels hebben daar nogal een handje van, die zijn de hele week al van "piespoepklaar" dus even de benen strekken kon geen kwaad.

Zoals gebruikelijk de laatste tijd bestaat groep 1 uit Jane, Angels en Ted, omdat vooral Jane vreselijk drama maakt om thuis te blijven als anderen naar het bos gaan. Afijn, na het gebruikelijk gillen en krijsend het tuinpad af heen en weer rennen richting auto, in de auto, Jan en Ängels op mijn stoel, hup allemaal opzouten naar achteren, Jane al flippend, helemaal blijderdeblijderdeblij. ..draai me contact om....nop, dit nog 30x gedaan, maar het bleef nop. Nah, hoe ga ik ze dat vertellen.
Gelukkig bracht Frank redding en die stelde zijn auto ter beschikking zodat ik toch met het spul naar het bos kon. (Wetende dat hij 'm met 5 pond modder erin terugkrijgt is dat dus best een hele lieve geste )
Toen maar gauw de honden over laten rennen naar de andere auto en vanaf dat moment was in ieder geval Tedje stil, die vertrouwde het maar niks, want met deze auto rijd je naar shows, naar reuen en dierenartsen, maar zelden naar het bos. Reed ik ook nog nar het verkeerde bos, dus het was helemaal afwachten voor Ted
Normaal ga ik in het weekend altijd naar het kleine bos omdat het grote bos in Emmen dan een invasie heeft van de weekendhonden, de sneeuwloze langlaufers en de stoere mannen op snelle fietsjes, ow en de knollen niet te vergeten natuurlijk. Maar om bij het kleine bos te komen moet je na het
weer van de afgelopen weken echt een modderploeteraar hebben en dat is autofrank natuurlijk niet. Tenminste, dat doe ik 'm maar niet aan
Dus op hoop van zegen maar naar het grote bos. Onderweg bedacht ik me al dat het misschien niet al te druk zou zijn vanwege het weer en dat was goed gegokt.
Tijdens het eerste rondje kwamen we precies één hele fietsert tegen. Jane was zoals altijd helemaal door het dolle en moet dan altijd de eerste 1000 meter al keffend afleggen. Eventueel aanwezige Bambi's laten zich dan de eerste uren ook niet meer zien.
Angels stelde me nog even hevig teleur om zomaar een zwart, nat modderig akker in te stappen . Zakte zo 20cm. in de drab weg met haar toen nog witte voetjes. Gelukkig snelde Tedje meteen toe om haar uit de drab te redden. (zucht )

Afijn, na een uurtje rondstappen in de drup waren we weer bij de auto aangekomen en kon ik groep I naar huis brengen om met groep 2 nog een uurtje te gaan stappen. Thuis viel het op dat Heather enthousiast naar de auto rende, dus ik was al bang dat zij me ook zou gaan teleurstellen door ook de mud in te springen. Maar nee hoor, in het bos sprong ze uit de auto en met dezelfde gang sprong ze weer in de auto en dan zover naar voren gaan zitten dat ik haar net niet bij haar kladjes kon pakken. Oesjie was in navolging van haar gillende autorit al gillend het bos ingerend, Groovy liep een beetje dom om de auto heen te draaien en ik stond daar in de regen te bidden en te smeken of dikke tuttebol misschien uit die auto wilde komen. En uiteraard kwam er op dat moment net iemand langs...doen ze anders nooit .

Nadat ze eindelijk uit de auto was gekomen hebben we op een redelijk normale manier ons rondje gelopen. Thuisgekomen is iedereen na het eten in een diepe slaap gezonken. Het zand wat er zo ondertussen afvalt is morgen weer goed voor de stofzuiger.

De ziekenboeg lijkt ook weer helemaal hersteld te zijn. Dusty begon een week of drie geleden met spuitpoep en ondanks een snelle inzet van medicatie duurde het toch ruim 14 dagen voordat ze weer voor 100% hersteld was. De spuitpoep was relatief snel over, maar dat bleef alleen over als ze op de slappe hap zoals witvis en kip bleef staan, zodra ik weer wat "zwaarder" spul gaf was het weer mis. Ze was er verder gelukkig niet ziek van, maar ze kan het maar beter achter de rug hebben. Dat er sprake was van het virusje wat zo'n beetje heel hondenland teisterde bleek wel uit het feit dat op een paar honden na ze allemaal wel een dagje aan de kots of de race zijn geweest.

Jane is ondertussen aan haar cursus A begonnen. Ik wilde eigenlijk behendigheid met haar gaan doen, maar die cursus was al vol, dus toen dit eerst maar even. Eigenlijk niet eens zo'n slecht idee, want tijdens de eerste les bleek al snel hoe moeilijk ik toch haar doordring als er zoveel om haar heen gebeurd. De eerste les vond ze dus echt helemaal niks, meer om wat er om haar heen allemaal gebeurde dan om de les zelf, want naam roepen, kijken, koekje erin vond ze wel een leuk spelletje. Ergelijk vind/vond ik zelf ook dat mensen met hun hond voor een andere les arriveren en dan hun honden aan één stuk door maar laten keffen en blaffen. Pffff, hopenlijk went Jannepan er een beetje aan zodat ze zich wat meer op de les kan concentreren, want de wil om iets te doen is bij haar zeker wel aanwezig.

Sinterklaas is ondertussen alweer vertrokken en kunnen we ons op gaan maken voor een maand vol verjaardagen en natuurlijk de feestdagen an sich. Dan rijzen natuurlijk weer die vreselijk belangrijke vragen zoals...hoe gaat de kerstkaart eruit zien, wat (wie ) hangen we in de kerstboom, wat eten we met de kerst enz. enz. Ongetwijfeld gaan we er wel uit komen.

 

11-11-2009
Blaiswaik deel 2

Kijk nou wat er in mijn mailbox viel....Dank je wel Charlotte!

 

 

 

 

 

08-11-2009

Blaiswajk

Gisteren waren we met Angels naar de show in Bleiswijk en daar werden we geconfronteerd met een geheel nieuw fenomeen.


De Australische mevrouw die rechtstreeks uit een Golden Girl resort leek te komen vond Angels een GOED hondje.
Nu klinkt dat natuurlijk best nog aardig...GOED, maar voor de beetje showerd komt een "GOEDJE" toch neer op.....zet u dat stuk brandhout maar op MP voor tien euro inclusief mand en voerbak.
In 15 jaar showtime de eerste G ooit. Niet denken dat we nu verdrietig zijn hoor, of dat mini al voor een tientje op MP staat, want deze keurmeester is/was echt niet serieus te nemen.
Het begon al dat ik naar haar toeliep en internationaal en beleefd aangelegd dat we zijn begroette ik haar met een big smile en een heel vriendelijk Het vertrok echt geen spier, bukte zich naar Angels en zei toen ".. ...oké..nou scheelt, Angels zei ook niks terug.
Afijn, leeftijd werd niet naar gevraagd, is toch ook helemaal niet belangrijk, hoofdje gevoeld, aai over de rug, vingers door de vacht, even in een bovenbeen geknepen en dat was de keuring. Oh ja, en even een driehoekje en een op-en-neertje natuurlijk en dat was dan de keuring.
Toen kwam de ringjuf eraan en die moest 3 van de 5 teven de ring uitsturen, wat dus zoveel inhoud dat je een G hebt gekregen, want een ZG moet gewoon geplaatst worden. Daar ging het dus al mis, want één van de drie die eruit gingen had een Zg. Maar goed, Angels dus eruit met een G, waren wij vlot klaar vandaag.  In het keurverslag bleef weinig heel van mini, ja, haar kleur was wel oké. Oké dan hé, niet mooi of goed..maar oké, in het kader van...zeg toch nog even wat aardigs.
Maar later werd wel duidelijk dat je gewoon een zwarte OES had moeten hebben, liefst een echte Bobtail, dus ook nog zonder pretmeter. Ze had zelfs staan kirren bij een pup dat die zo'n prachtige vachtkleur had........uhhh, ja...die zijn (bijna)  altijd zwart. Maar blijkbaar was onze Golden girl niet geheel op de hoogte van de vachtverkleuringkjes bij Oessen aangezien er ook jeugdhonden afgestraft werden op een te lichte vacht.
Daarna viel er nog wat Zg in de kampioensklas en verder gebeurde er niks verrassends meer. De speciaal overgezwommen Engelsen haalden zoals vooraf voorspeld met hun reu en teef de CAC's binnen, gelukkig toch nog wat blije mensen.

De rassen na ons kwamen er niet veel beter vanaf. Bij de Aussies waren de exposanten ook niet amused toen het bij hun ook Gtjes regende, bij de dwergkezen gingen ze echt uit hun stekker toen daar zelfs mensen met een M (matig) werden weggestuurd.  
De ringjuf was behoorlijk wanhopig, tenslotte mocht zij de exposanten iedere keer de boodschap overbrengen en grappig genoeg stak ze haar mening over deze belachelijke gang van zaken niet onder stoelen of banken. 
Naderhand is er nog navraag gedaan bij de keurmeester over waarom ze zo gekwalificeerd  had en toen bleek eigenlijk dat ze het hele Nederlandse kwalificatiesysteem niet snapte. Ze had iets gedacht in de trant van...diegene die 1 wordt krijgt een U, de 2de ZG en 3de   of meer een G. Leuk, maar die uitleg rijmde nog niet geheel met de uitslagen, dus "lama" zeggen we dan. Daar ben je dan als exposant gewoon lekker mee met zo'n slimkees. Vijftig euro inschrijfgeld plus benzinegeld in de put gepleurd en tig uur kostbare tijd verspild. Het dagje opzich kon het gelukkig niet verpesten.

Uhhh volgende keer beter maar weer.  

Nu maar weer achter de brievenbus gaan liggen om de eerstvolgende "Hondenwereld" op te vangen, want nu zijn we natuurlijk e x t r a benieuwd wat dé correzzzzpondent over deze show te zeggen heeft.

05-11-2009

Bootje

Bootje mag aan de babies

Wie was Bootje ook alweer.....ja, Bootje, deze dame, kind van der moeder Tedje, skeet om te zien, stevig in de botjes en de spieren, een superkrispyvacht, superlief en overall een gezonde boppert

Image Unique Have you met Miss Jones

Zusje van Angels.

Bootjes vrouwtje wilde al heel graag ooit eens een nestje fokken. En met Bootje had ze zoiets van "nu of nooit". Dus na veel gedimd(r)am, voors en tegens afwegen, beren van de weg schieten, maar vooral manlief overtuigen  moesten er eerst maar wat controles uitgevoerd worden, want als dat niet goed zou zijn dan ging de rest ook nergens over.

Dus gingen Bootje & family begin oktober naar Hellendoorn voor de oogjes en heupjescontrole.

De oogjes krijg je ter plekke de uitslag van en die waren op alle punten goedgekeurd'

Eyes clear

 

Over de heupjes werd wat wazig gedaan....uh ja, zal wel een A worden, maarja, je weet het maar nooit daar bij die Raad. Zit soms wel wat in, maar toch niet bij uitslagen die klip en klaar heel duidelijk zijn.

Gisteren kwam de officiële uitslag binnen en Bootje had in navolging van zusje Angels, spik en span, perfecte heupjes.

HD-A

Norbergwaarde 40

Geen opmerking over de aansluiting, dus gewoon helemaal perfectos.

Uiteraard vinden wij dit allemaal wel een waard!

Nu is het wachten op het moment dat Bootje loops wordt en dat zou zo half november ergens moeten gebeuren.

Leuke spannende dingen dus weer, we wachten het af!

Ondertussen blijft zus Angels wel de showhonours waarnemen, nog twee shows te gaan dit jaar en dan zal ook zij aan de pup mogen, maar dat is pas in 2010 aan de orde.

Verder waren de afgelopen weken er een paar van "lang leve de EHBO-doos".

Jane loopt met een vervelend oor wat niet 123 over wil gaan.

Groovy zag ik na het wandelen bij thuiskomst zo uit de auto vallen, die struikelde waarschijnlijk ergens over, ik weet niet wat, ik zag alleen dat ze boven op haar koppie lande en na een koprol beduusd bleef liggen. Bikkelharde Groovy gaf natuurlijk geen kik, maar ze is wel een aantal dagen uit haar doen geweest

Zelf kreeg ik van Dusty een kopstoot vol liefde waarvan me letterlijk de tranen in de ogen sprongen. Duidelijk gevalletje van miscommunicatie. Ik buk om haar in de auto te takelen en zij dacht...zo das hoog, laat ik maar flink afzetten

Verder is alles goed

Behalve dan dat ik net per ongeluk voorgaande blog heb gewist

[En gelukkig maak ik (Frank) af en toe een backup...]

17-10-09
Bundessieger Dortmund

Daar gingen we gisteren met little drakena Angels naartoe. De keuringen zouden om 10 uur beginnen, dus we moesten weer vroeg uit de veren.

In totaal waren er 38 Boppers ingeschreven, dus er zou weer gewerkt moeten worden voor de winst.
De entree was dit jaar een beetje uien, ook geholpen door de weersomstandigheden. De hele weg hadden we al zo'n beetje in de regen gereden en toen we in Dortmund aankwamen hield het spontaan op met zachtjes regenen. Angels moest dus in de bench naar de hal gerold worden om haar een beetje droog te houden. Lekker hobbeldebobbel over de grindparkeerplaats en als toetje nog een flinke bult op met bench en inhoud en al die troep die er nog extra bovenop ligt   . Toen natuurlijk een rij van hier tot Tokyo die werd veroorzaakt door twee zeer traag vaccinatieboekjes controlerende dames die het ook geen moeite vonden om gesellie met bekenden te blijven kletsen terwijl er buiten honderd man in de regen stond te wachten. Toen we daar doorheen waren moesten we nog even de catalogus ophalen......pffffff, staat daat één meneer van ongeveer 70 jaar oud, met één jong meisje en die moesten die stroom exposanten verwerken. En is het meestal van...bon afgeven, cat. in de hand klaar. Neuh, hier moest het bonnetje afgescheurd worden, dan  een catalogus pakken, bonnetje erbij, foldertje erbij, nog een foldertje erbij in een tasje stoppen en voila.....alweer één iemand voorzien van een catalogus.
En uiteindelijk had ik er dus ook eentje. Inmiddels had Theootje en zijn dames en honden ons ingehaald en zich al bij Frank aangesloten en gingen we op zoek naar een plekje voor ons kampement. Veel ruimte nog rond ring 19 waar we volgens Tehootje moesten zijn, dus dat was wel mazzel. Blijkbaar waren we wel erg vroeg want er was nog geen bopper te zien. Afijn, ik dus in de rij gaan staan om onze kaarten in te leveren bij de ring, ben ik bijna bij de tafel, komt Theo aangezet....uh...uh...je moet bij ring 17 zijn. Kijk gut, daar stonden ook ineens al die boppermensen.

Toen eerst maar aan de koffie, tijd genoeg tot aan de keuring. Toen de keuringen begonnen werd al snel duidelijk dat we gerust nog 5 bakkies koffie konden nemen, want dit ging wel even duren.

Een hele tijd later waren wij uiteindelijk aan de beurt en mocht Angels de ring in. Ze was als eerste aan de beurt, wat ik altijd wel fijn vind wat dan kan juf daarna op der draaikontkrent gaan zitten. Toen iedereen gekeurd was was het weer kijken, voelen, weer lopen, weer kijken, voelen en uiteindelijk ging ze over tot plaatsing en liet Angels voor het laatste staan. Ze begon bij nr. 4 dus Angels werd weer eerste . HOERA!
Dat is in Duitsland toch een CAC wat je meteen krijgt en later hoorde ik dat die van de Bundessieger dubbel tellen dus dat was 2 x  schön.

Toen moest Angels voor "Beste teef en Bundessiegerin". Maar voor de teef uit de Kampioensklas was Angels nog letterlijk 2 maten te klein, dus de titel ging naar die teef. Toen moest de 2de uit de KK de ring in en die was voor Angels niet te groot en Angels werd dus de Reserve beste teef . (en volgens goed oud Duits gebruik dus ook vice-Bundessiegerin )
Van de KK teef krijgt Angels het CACIB doorgeschoven, dus we hadden dan wel geen titel, maar wel genoeg tickets om tevreden naar huis te gaan.

Geknipt voor de winst!

Zaterdag dus naar Zwolle. Bijna een thuiswedstrijd te noemen als je er met een uurtje bent.

Zoals gewoonlijk de laatste tijd lagen de inschrijfverhoudingen weer wat scheef. In totaal 13 honden ingeschreven en daarvan dan 10 teven, waarvan er 6 bij Angels in de klas stonden.

Daar zou dus weer gewerkt moeten worden voor het beste resultaat. Niet dat ik daarover klaag, want in je uppie de ring in moeten is leuk voor de winst natuurlijk, maar qua wedstrijdje en voor  het "ik heb iets gewonnen" gevoel is dat helemaal nono. Afijn, vijf dametjes te verslaan in de klasse en na flink wat loopwerk mocht Angels plaats nemen achter bordje 1.

Toen wachten op de kampioenklasse en daarna mochten wij weer voor "Beste Teef" . Na wat loopwerk en wat gedimdam was het Angels die tot beste teef gebombardeerd werd.

Daarna moest ze tegen de Beste reu die uit de Kampioensklas kwam en ook die wist ze eruit te lopen.

Hieperdepiep hoera onze kleine prinses was vandaag Beste van het ras.

Daarna moesten we tot vijf uur wachten totdat ze de erering in mocht. Tijdens de voorkeuring had ik al opgemerkt dat Angels niet echt de interesse had van deze keurmeester en dat bleek ook heel snel in de erering waar ze niet uitgeselecteerd werd voor een plaatsing. Nou ja, jammer, volgende keer beter zeggen we dan maar.

Al met al was het op alle fronten (accomodatie, gezelschap en resultaat) een zeer geslaagde showdag.


^ Top

Vorige pagina: Taarthappen Dusty 2010
Volgende pagina: Bobtail LOLA vermist